natarczywy

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

natarczywy (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) żądający coś w sposób natrętny[1]
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Samiczki potrafią doskonale radzić sobie ze zbyt natarczywymi samcami[2].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) narzucający się, nieustępliwy, upierdliwy, namolny, nachalny, nalegający, uparty
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. natarczywość ż
przysł. natarczywie
związki frazeologiczne:
etymologia:
por. st.pol. utarczka[3]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. "Mały słownik języka polskiego, Warszawa 1969"
  2. Hanna Jurczak-Gucwińska, Zwierzęta w moim domu, 1975, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
  3. "Brückner Aleksander, Słownik etymologiczny języka polskiego, Warszawa 1974"