nasienie
nasienie (język polski)
[edytuj]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) fizj. płyn zawierający plemniki, wytwarzany przez narządy rozrodcze mężczyzn i samców zwierząt[1]; zob. też sperma w Wikipedii
- (1.2) bot. organ rozrodczy roślin nasiennych[1]; zob. też nasiono w Wikipedii
- (1.3) daw. ród, potomstwo, dziecko[1]
- odmiana:
- (1.1-3)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik nasienie nasienia dopełniacz nasienia nasień celownik nasieniu nasieniom biernik nasienie nasienia narzędnik nasieniem nasieniami miejscownik nasieniu nasieniach wołacz nasienie nasienia - (1.2)[2]
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik nasienie nasiona dopełniacz nasienia nasion celownik nasieniu nasionom biernik nasienie nasiona narzędnik nasieniem nasionami miejscownik nasieniu nasionach wołacz nasienie nasiona
- przykłady:
- (1.1) Wytrysk nasienia następuje w czasie stosunku płciowego, masturbacji bądź polucji.
- składnia:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. nasiono n, nasiennictwo n, nasiennik m, nasiennia ż, nasionnica ż, nasianie n, nasiewanie n
- czas. siać, nasiać dk., nasiewać ndk.
- przym. nasienny, nasienniczy
- związki frazeologiczne:
- jakie nasienie, taki też owoc
- etymologia:
- uwagi:
- (1.1) liczba mnoga w odmianie została podana za internetowym „Dobrym słownikiem”[3], inne słowniki np. Uniwersalny słownik języka polskiego[4] podają, że wyraz nie tworzy liczby mnogiej w tym znaczeniu
- tłumaczenia:
- (1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: sperma
- (1.2) zobacz listę tłumaczeń w haśle: nasiono
- angielski: (1.1) semen, sperm; (1.3) offspring
- białoruski: (1.1) сперма ż, кнура ż; (1.2) насенне n; (1.3) насенне n
- białoruski (taraszkiewica): (1.1) спэрма ż, кнура ż; (1.2) насеньне n; (1.3) насеньне n
- duński: (1.1) sæd w; sperm w, sperma w/n
- fiński: (1.1) siemenneste
- kaszubski: (1.1) nasenié n
- ukraiński: (1.1) сперма ż; (1.2) насіння n
- źródła:
- 1 2 3 Hasło „nasienie” w: SJP.pl.
- ↑
Hasło „nasienie” w: Marcin Woliński, Zygmunt Saloni, Robert Wołosz, Włodzimierz Gruszczyński, Danuta Skowrońska, Zbigniew Bronk, Słownik gramatyczny języka polskiego (wyd. IV online), Warszawa 2020. - ↑ Artur Czesak, Łukasz Szałkiewicz, Sebastian Żurowski, www.dobryslownik.pl.
- ↑
Uniwersalny słownik języka polskiego, Stanisław Dubisz (red.), Elżbieta Sobol (red.), t. 1–4, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 978-83-01-13868-4.
