mistrzostwo

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

mistrzostwo (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[mʲiˈsṭʃɔstfɔ], AS[mʹisṭšostfo], zjawiska fonetyczne: zmięk.utr. dźw.udziąs. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) najwyższa biegłość w czymś
(1.2) sport. tytuł mistrza w określonej konkurencji lub dyscyplinie
(1.3) sport. w lm zawody lub rozgrywki o tytuł mistrza
odmiana:
przykłady:
(1.2) W 2002 roku mistrzostwo świata w piłce nożnej zdobyła drużyna Brazylii.
składnia:
kolokacje:
(1.2) mistrzostwo olimpijskie / świata / Europy / kraju / Polski / ligi
(1.3) Mistrzostwa ŚwiataMistrzostwa Europy
synonimy:
(1.1) maestria, wirtuozeria
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. mistrzostwa nmos, mistrz mos, mistrzyni ż
przym. mistrzowski
przysł. mistrzowsko
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. mistrz + -ostwo
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: