mistrzyni

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

mistrzyni (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[mʲiˈsṭʃɨ̃ɲi], AS[mʹisṭšńi], zjawiska fonetyczne: zmięk.utr. dźw.udziąs.nazal. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) kobieta najlepsza w czymś
(1.2) zwyciężczyni zawodów sportowych, w szczególności mistrzostw; zob. też mistrz w Wikipedii
(1.3) najwyższy stopień kształcenia zawodowego kobiet; zob. też mistrz w Wikipedii
(1.4) techn. kobieta nadzorująca pracę podwładnych w zakładzie produkcyjnym
(1.5) rel. formatorka nowicjuszek
odmiana:
(1.1-5)
przykłady:
(1.5) Siostra Krystyna była w latach 1978-1989 mistrzynią nowicjatu.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. mistrzostwo n, mistrzostwa nmos
forma męska mistrz m
przym. mistrzowski
przysł. mistrzowsko
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. mistrz + -yni[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Stanisław Szober, Gramatyka języka polskiego, PWN, Warszawa 1968, s. 122.