mistrzowski

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

mistrzowski (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[mʲiˈsṭʃɔfsʲci], AS[mʹisṭšofsʹḱi], zjawiska fonetyczne: zmięk.utr. dźw.udziąs. wymowa ?/i
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) świetny, wspaniały, doskonały w swojej dziedzinie; doskonale wykonany
(1.2) właściwy mistrzowi
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Mój opiekun przepięknie muzykuje na hawajskiej gitarze, nad której strunami panuje po mistrzowsku[1].
(1.2) Tytuł mistrzowski obroniła Polska.[2]
składnia:
kolokacje:
(1.2) tytuł mistrzowski
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. mistrzostwa lm nmos, mistrzyni ż, mistrz mos, mistrzostwo n, mistrzunio mos
przysł. mistrzowsko
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. mistrz + -owski
uwagi:
Niepoprawna jest wymawa bez wmistrzoski
tłumaczenia:
źródła:
  1. Andrzej Urbańczyk, Dziękuję ci, Pacyfiku, 1985, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
  2. z Wikipedii