maniak

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

maniak (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈmãɲjak], AS[mãńi ̯ak], zjawiska fonetyczne: zmięk. nazal. i → j   wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) pot.  człowiek ogarnięty jakąś obsesją, nadmiernie zaangażowany
(1.2) med.  człowiek znajdujący się w fazie maniakalnej choroby afektywnej dwubiegunowej
(1.3) łow.  wypchana skóra zabitego ptaka, służąca do manienia ptaków podczas polowania
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  maniaczka, maniactwo, mania
przym.  maniacki, maniakalny
przysł.  maniacko, maniakalnie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
  • angielski: (1.1-2) maniac
  • czeski: (1.1) maniak
  • francuski: (1.1) maniaque
źródła:

maniak (język czeski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) maniak
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: