manewr

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

manewr (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈmãnɛfr̥], AS[mãnefr̦], zjawiska fonetyczne: wygł.nazal. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) zaplanowany ruch wojsk w celu osiągnięcia dogodnej pozycji bojowej; zob. też manewr w Wikipedii
(1.2) zwrot pojazdu, przedmiotu lub ciała w celu uzyskania zamierzonej pozycji, wymagający zręcznego kierowania
(1.3) zręczne posunięcie
odmiana:
(1)
przykłady:
(1.1) Najczęstszym manewrem taktycznym jest rotacja jednostek tak w natarciu, jak i w obronie.
(1.2) Wykonanie tego trudnego manewru wymaga od kierowcy sporego doświadczenia.
składnia:
kolokacje:
(1.2) manewr wymijania
synonimy:
(1.2) wolta
(1.3) finta, podstęp, wybieg, chwyt
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. manewry nmos, manewrowanie n, manewrowy mos
przym. manewrowy
czas. manewrować ndk.
związki frazeologiczne:
etymologia:
franc. manœuvre[1] < p.łac. manuopera < łac. manus + operaręka + działanie[2]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Wielki słownik wyrazów obcych, praca zbiorowa, pod red. Mirosława Bańki, Warszawa, PWN, 2008, ISBN 978-83-01-14455-5.
  2. Hasło manœuvre w: Centre National de Ressources Textuelles et Lexicales.