zręczny

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

zręczny (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈzrɛ̃n͇ʧ̑nɨ], AS[zrṇčny], zjawiska fonetyczne: udziąs. nazal. asynch. ę  
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) zwinny[1]
(1.2) umiejący dostosować sposób postępowania do okoliczności tak, aby osiągnąć jakieś korzyści[1]
odmiana:
(1)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) książk.  fertyczny, gibki, giętki, smukły, sprawny, wygimnastykowany, zgrabny, zwinny[2]
(1.2) sprytny
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  zręczność f 
przysł.  zręcznie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 SJP.pl.
  2. synonimy.ux.pl.