locativus

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

locativus (język łaciński)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) gram.  miejscownik, przypadek określający miejsce wykonywania czynności (pytania: na/przy/w/… kim? czym?)
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
locatus - „umieszczony”, z locus - „miejsce
uwagi:
zobacz też: abessivusablativusabsolutivusaccusativusadessivusallativuscomitativusdativusdedativuselativusergativusessivusgenitivusillativusinessivusinstrumentalislocativusnominativuspartitivuspossessivusprolativusterminativustranslativusvocativus
źródła: