locativus

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

locativus (język łaciński)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) gram. miejscownik, przypadek określający miejsce wykonywania czynności (pytania: na/przy/w/… kim? czym?)
odmiana:
(1.1) locativus, locativi (deklinacja II)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. loco
rzecz. locus m
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. locatus < łac. loco < łac. locus
uwagi:
zobacz też: abessivusablativusabsolutivusaccusativusadessivusallativuscomitativusdativusdedativuselativusergativusessivusgenitivusillativusinessivusinstrumentalislocativusnominativuspartitivuspossessivusprolativusterminativustranslativusvocativus
źródła: