kupczyć

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

kupczyć (język polski)[edytuj]

wymowa:
[uwaga 1] IPA[ˈkupʧ̑ɨʨ̑], AS[kupčyć] wymowa ?/i
znaczenia:

czasownik

(1.1) st.pol. handlować
odmiana:
przykłady:
(1.1) Ja też chciałbym mieć wiadomość z czystej, ludzkiej ciekawości i nie chcę tymi informacjami kupczyć[1].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. kupiec m, kupczenie n, kupus
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
  1. jeśli nie zaznaczono inaczej, jest to wersja odpowiadająca współczesnym standardom języka ogólnopolskiego
tłumaczenia:
źródła:
  1. "Monsieur", "Phantom", Usenet -- pl.listserv.dziennikarz, 25/01/1999, Narodowy Korpus Języka Polskiego.