kundel

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

kundel (język polski)[edytuj]

kundle (1.1)
wymowa:
IPA[ˈkũndɛl], AS[kũndel], zjawiska fonetyczne: nazal. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) pies nie zaliczany do żadnej z ras psów
(1.2) pogard. pot. o każdym psie (najczęściej zachowującym się niewłaściwie), niezależnie od jego pochodzenia
odmiana:
przykłady:
(1.2) Zabierz pan tego kundla! Kto to widział żeby pies siedział na krześle!
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) pies nierasowy, mieszaniec
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) pies
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. kundlizm m
zdrobn. kundelek m
czas. skundlić
ims. skundlony
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
por. mieszaniec
tłumaczenia:
źródła: