mieszaniec

mieszaniec (język polski)

wymowa:

IPA: [mʲjɛˈʃãɲɛt͡s], AS: [mʹi ̯ešãńec], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• i → j  ^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) pot. obraź. osoba pochodząca od rodziców różnych ras

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(2.1) kynol. pies nierasowy

(2.2) biol. osobnik powstały w wyniku skrzyżowania dwóch organizmów rodzicielskich należących do innych ras, odmian

odmiana:

przykłady:

(1.1) Ziemię Majów zamieszkują także inne ciekawe grupy etniczne, jak choćby Garifuni — mieszańcy Murzynów i Indian (od Murzynów wzięli wygląd i temperament, a od Indian zapożyczyli język).

(2.1) Oto nasz pies Max ze schroniska w Kanadzie, mieszaniec ras border collie i golden retriever.

(2.2) Babka lancetowata tworzy mieszańce z babką średnią.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(2.1) wielorasowiec, pot. kundel, pieszcz. kundelek

(2.2) bastard, hybryda, hybryd, metys, krzyżówka

antonimy:

(2.1) pot. pies rasowy, pot. rasowiec

hiperonimy:

hiponimy:

(1.1) Metys, Mulat, Zambo

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. mieszanka ż, mieszanina ż, mieszanie n, mieszacz m, mieszadło n, mieszadełko n

czas. mieszać

przym. mieszańcowy

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) half-breed; (2.1) hybrid; (2.2) hybrid
• duński: (2.1) gadekryds n; (2.2) gadekryds n
• esperanto: (2.1) miksrasa hundo
• francuski: (2.2) métis, hybride
• hiszpański: (2.2) mestizo m, cruzado m, híbdrido m
• kaszubski: (1.1) mieszańc m; (2.1) mieszańc m; (2.2) mieszańc m
• niemiecki: (1.1) Mischling m; (2.1) Mischling m; (2.2) Mischling m
• nowogrecki: (2.2) μιγάδας m, υβρίδιο n
• turecki: (1.1) melez; (2.1) melez; (2.2) melez
• włoski: (1.1) meticcio m; (2.1) bastardo m, meticcio m

źródła: