kim

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: kiimKim

kim (użycie międzynarodowe)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

symbol

(1.1) jęz. kod ISO 639-3 język karagaski, tofalarski, tofałarski, tofa
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

kim (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[cĩm], AS[ḱĩm], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.
znaczenia:

zaimek, forma fleksyjna

(1.1) N. i Ms. od: kto

rzeczownik, forma fleksyjna

(2.1) D. lm od: kima

spójnik

(3.1) gw. (Śląsk Cieszyński) zanim[1]
odmiana:
(1.1) zob. Aneks:Język polski - zaimki
(2.1) zob. kima
przykłady:
(3.1) Kim ty tam zóndziesz, beje rano.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
(3.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: zanim
źródła:
  1. Słownik gwarowy Śląska Cieszyńskiego, red. Jadwiga Wronicz, Ustroń, Galeria „Na Gojach”, 2010, ISBN 978-83-60551-28-8.

kim (język holenderski)[edytuj]

wymowa:
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) horyzont
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) horizon
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

kim (język uzbecki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

zaimek

(1.1) kto[1][2]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. Andrey Taranov, Uzbek vocabulary for English speakers, s. 24, T&P Books Publishing, 1990, ISBN 978-1-78071-709-8.
  2. Uzbek-English dictionary. The Center for Turkic and Iranian Lexicography and Dialectology (CTILD).