krnąbrny

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

krnąbrny (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈkr̥nɔ̃mbrnɨ], AS[kr̦nõmbrny], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.nazal.asynch. ą 
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) nieposłuszny, bezczelny, o trudnym charakterze
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Sama "ciocia" stwierdziła, że dziewczynka jest krnąbrna, dominuje nad swoją matką i potrzebuje silnej ręki[1].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
(1.1) posłuszny, grzeczny
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. krnąbrność ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Beata Zalot, Tygodnik Podhalański, 1999, Narodowy Korpus Języka Polskiego.