konduktor

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj
Podobna pisownia Podobna pisownia: konduktör

konduktor (język polski)[edytuj]

konduktor (1.1)
wymowa:
IPA[kɔ̃nˈduktɔr], AS[kõnduktor], zjawiska fonetyczne: nazal. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) osoba zajmująca się sprawdzaniem biletów, czasem też ich sprzedażą w pociągu (dawniej także w autobusie, tramwaju itp.); zob. też konduktor w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Kasjerka nie miała mi wydać ze stówy i musiałem kupić bilet u konduktora.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) kolejarz
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
forma żeńska konduktorka
przym. konduktorski
związki frazeologiczne:
etymologia:
niem. Konduktor[1], franc. conducteur[1]
uwagi:
por. kontroler
zobacz też: Indeks:Polski - Zawody
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.