komendant

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

komendant (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) wojsk. dowódca wojskowy
(1.2) kierownik posterunku policji
(1.3) zwierzchnik oddziału straży pożarnej
(1.4) zwierzchnik organizacji paramilitarnej
(1.5) harc. instruktor harcerski kierujący daną jednostką
odmiana:
(1.1-5)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.) dowódca, kierownik, przełożony, szef, zwierzchnik
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. komenderować ndk.
rzecz. komenda ż, komendatura ż
forma żeńska komendantka ż
przym. komendancki
związki frazeologiczne:
etymologia:
franc. commandant[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło komendant w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.