knedel

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

knedel (język polski)[edytuj]

knedle (1.1)
wymowa:
IPA[ˈknɛdɛl], AS[knedel] wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) kulin. okrągła kluska z ciasta przyrządzonego z rozgniecionych gotowanych ziemniaków i mąki pszennej, nadziewana owocami lub mięsem
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Ja też się razu pewnego założyłem i zjadłem cztery gęsi i dwie misy knedli z kapustą.[1]
składnia:
kolokacje:
(1.1) knedle ze śliwkami
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
niem. Knödel[2]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Jaroslav Hašek, Przygody dobrego wojaka Szwejka podczas wojny światowej, tłum. Paweł Hulka-Laskowski, Państwowy instytut Wydawniczy, Warszawa 1980, ISBN 83-06-00334-9
  2. publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.