knajactwo

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

knajactwo (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[knaˈjaʦ̑tfɔ], AS[knai ̯actfo], zjawiska fonetyczne: utr. dźw. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) zachowanie ludzi z marginesu społecznego
odmiana:
(1.1) M. knajactwo, D. knajactwa, C. knajactwu, B. knajactwo, N. knajactwem, Msc. knajactwie, W. knajactwo
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. knajak
przym. knajacki
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: