kamienica

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

kamienica (język polski)[edytuj]

kamienica (1.1)
wymowa:
IPA[ˌkãmʲjɛ̇̃ˈɲiʦ̑a], AS[kãmʹi ̯ė̃ńica], zjawiska fonetyczne: zmięk.podw. art.nazal.akc. pob.i → j  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) duży, murowany budynek mieszkalny
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Mój wujek mieszka w ładnej i urokliwej kamienicy.
składnia:
kolokacje:
(1.1) zabytkowa kamienica • kamienica czynszowa
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) dom
hiponimy:
(1.1) czynszówka
holonimy:
meronimy:
(1.1) mansarda, oficyna, suterena / suteryna
wyrazy pokrewne:
rzecz. kamień m, kamienicznik m, kamieniczniczka ż
zdrobn. kamieniczka ż
przym. kamienny, kamieniczny
związki frazeologiczne:
czyściciel kamienic
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: