kamienicznik

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

kamienicznik (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌkãmʲjɛ̇̃ˈɲiʧ̑ʲɲik], AS[kãmʹi ̯ė̃ńičʹńik], zjawiska fonetyczne: zmięk.podw. art.nazal.akc. pob.i → j  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) właściciel kamienicy czynszowej[1]
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) właściciel
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. kamienica ż, kamieniczka ż, kamień m, kamyk m, kamyczek m
forma żeńska kamieniczniczka ż, kamienicznica ż
przym. kamienicznikowski, kamieniczny, kamienny, kamienisty
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.