dziobać

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

dziobać (język polski)[edytuj]

bażant dziobie (1.2)
wymowa:
IPA[ˈʥ̑ɔbaʨ̑], AS[ʒ́obać], zjawiska fonetyczne: zmięk. wymowa ?/i
znaczenia:

czasownik niedokonany (dk. dziobnąć)

(1.1) uderzać dziobem
(1.2) jeść dziobem
(1.3) pot. uderzać czymś ostrym
(1.4) pot. jeść po trochu
(1.5) przen. uczyć się na pamięć
(1.6) przen. schlebiać komuś

czasownik zwrotny niedokonany dziobać się (dk. dziobnąć się)

(2.1) dziobać (1.1) jeden drugiego
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) dzióbać
(1.2) dzióbać
(1.3) dzióbać, nakłuwać, kłuć
(1.4) dzióbać
(1.5) dzióbać, wkuwać
(2.1) dzióbać się
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. dziób, dziobek, dzióbek, dziobak, dziobanie, dziobiec, dziobnica, dziobnięcie, dziobówka
czas. dzióbać (się), dziobnąć (się), dzióbnąć (się)
przym. dziobaty, dziobkowaty, dzióbkowaty, dziobowaty, dziobowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: