jadaczka

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

jadaczka (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pot. gęba
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) stulić / zamknąć / rozdziawić jadaczkę
synonimy:
(1.1) pot. posp. pysk, morda, ryj; neutr. usta
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. jadalnia ż, jadalność ż
czas. jadać, jeść
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.1) Uważane także za regionalizm lwowski; zobacz też: Indeks:Polski - Gwara lwowska
tłumaczenia:
źródła: