śniadać

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

śniadać (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)

(1.1) przest. jeść śniadanie[1]
odmiana:
(1.1) koniugacja I
przykłady:
(1.1) Panie Sędzio, wszakże to czas podobno śniadać? / Siadam za stół i proszę wszystkich ze mną siadać (…).[2]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) reg. śl. śniodać
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. śniadanie n, śniadaniówka f, śniadanko n
czas. śniodać ndk.
przym. śniadaniowy
przysł. śniadaniowo
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
por. obiadować • podwieczorkować
tłumaczenia:
źródła:
  1. hasło śniadać w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. Adam Mickiewicz: Pan Tadeusz