manĝi

manĝi (esperanto)

morfologia:

manĝ•i

wymowa:

^{ⓘ ⓘ ⓘ ⓘ ⓘ ⓘ}

znaczenia:

czasownik

(1.1) jeść

odmiana:

(1.1)

 

tempo	vortformo	aktiva participo	pasiva participo
nuna	manĝas	manĝanta	manĝata
pasinta	manĝis	manĝinta	manĝita
venonta	manĝos	manĝonta	manĝota
kondicionalo	manĝus
imperativo	manĝu

przykłady:

(1.1) Kion vi manĝas? → Co jesz?

składnia:

(1.1) manĝi + B.

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

(1.1) matenmanĝi

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

czas. manĝegi, manĝeti, manĝigi, ĉirkaŭmanĝi, formanĝi, malmanĝi, tramanĝi

rzecz. manĝo, manĝado, manĝaĵo, manĝejo, manĝilo, manĝujo

przym. manĝebla, manĝema

związki frazeologiczne:

ĉiu manĝas, kiel li aranĝas • instruas mizero manĝi panon sen butero • kiu kaĉon aranĝas, tiu ĝin manĝas • kiu kaĉon kuiris, tiu ĝin manĝu • la lipoj ne montru, kion manĝis la buŝo • la manĝota fiŝo estas ankoraŭ en la rivero • lupo lupon ne manĝas • ne el unu forno li manĝis jam panon • rusto manĝas feron, ĉagreno la koron • rusto manĝas la feron, kaj zorgo la homon • scias la kato, kies lardon ĝi manĝis • se Dio ne aranĝos, lupo vin ne manĝos • se vi faros vin ŝafo, la lupoj vin manĝos • se vi sidos en branoj, vin manĝos la porkoj • stomako ne estas spegulo: kion ĝi manĝis, ne vidas okulo • vulpo mienon ŝanĝas, sed plue kokidojn manĝas

etymologia:

uwagi:

źródła: