iron

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

iron (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) chem. C14H22O, bezbarwny, oleisty, pachnący fiołkami związek organiczny z grupy ketonów, stosowany jako składnik perfum
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:

iron (język angielski)[edytuj]

iron (1.2)
wymowa:
wymowa brytyjska IPA/ˈaɪən/; wymowa amerykańska /ˈaɪɚn/ wymowa amerykańska ?/i
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) chem. żelazo
(1.2) żelazko

czasownik

(2.1) prasować
odmiana:
(1.1) blm
(1.2) lm iron; lm irons
(2.1) iron, ironed, ironed, irons, ironing
przykłady:
(1.1) Iron is the chemical element in the periodic table that has the symbol Fe and atomic number 26.Żelazo jest pierwiastkiem mającym symbol Fe oraz liczbę atomową 26 w układzie okresowym.
składnia:
kolokacje:
(1.1) wrought iron
(1.2) waffle iron
synonimy:
(1.1) symbol. Fe
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) pragerm. isarn
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Angielski - Pierwiastki chemiczne
źródła: