historyczka

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

historyczka (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌçistɔˈrɨʧ̑ka], AS[χʹistoryčka], zjawiska fonetyczne: zmięk.akc. pob.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pot. nauczycielka historii
(1.2) pot. specjalistka w dziedzinie historii, badaczka dziejów
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.2) historyk
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) nauczycielka
(1.2) uczona
hiponimy:
(1.2) archiwista / archiwistka, dyplomatyk, epigrafik, genealog, heraldyk, historiograf, kostiumolog, mediewista / mediewistka, mitolog, muzealnik, numizmatyk, papirolog, ruralista, varsavianista / varsavianistka, weksylolog
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. historia ż, historyjka ż, historyczność ż, historyzm m, historycyzm m, historyzowanie n
forma męska historyk m
czas. historyzować ndk.
przym. historyczny
przysł. historycznie
związki frazeologiczne:
etymologia:
forma żeńska od historyk
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1-2) dla języków niewyróżniających tu formy żeńskiej zobacz listę tłumaczeń w haśle: historyk
źródła: