grænse

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

grænse (język duński)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) granica

czasownik

(2.1) graniczyć
odmiana:
(1.1) en grænse, grænsen, grænser, grænserne
(2.1) at grænse, grænse, grænsede, grænset
przykłady:
(1.1) Polens nordlige grænse er 524 km lang.Północna granica Polski ma 524 km długości.
(1.1) Jeg er meget tålmodig, men der er dog grænser…! → Jestem bardzo cierpliwy, ale istnieją przecież jakieś granice…!
(2.1) I syd grænser Polen op til Slovakiet samt Tjekkiet.Od południa Polska graniczy ze Słowacją i z Czechami.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. begrænse
związki frazeologiczne:
etymologia:
dolnoniem. grensze < pol. granica[1]
uwagi:
źródła:
  1. Hasło grænse w: Christian Becker-Christensen (red. gł.), Politikens Nudansk Ordbog med etymologi, Kopenhaga, Politikens Forlag, 2000, ISBN 87-567-6087-6.