germanizm

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

germanizm (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ɡɛrˈmãɲism̥], AS[germãńism̦], zjawiska fonetyczne: zmięk.wygł.nazal., wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) jęz. wyraz, zwrot, forma gramatyczna zapożyczona do jakiegoś języka z języka niemieckiego; zob. też germanizm w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) germanizmy w języku polskim
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) zapożyczenie
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. German mos, Germania ż, Germanik mos, Germanin mos, germanista mos, germanistka ż, germanistyka ż, germanizacja ż, germanizator mos, germanizatorka ż, germanizatorskość ż, germanizowanie n, Germanka ż, germańskość ż, zgermanizowanie n
czas. germanizować ndk., zgermanizować dk.
przym. germanistyczny, germanizacyjny, germański
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) franc. germanisme[2][3]
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Językoznawstwo
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 Należy do grupy rzeczowników, w których końcówkę zapisywaną w Ms. i W. lp jako „-zmie” wymawia się alternatywnie jako „-zmie” albo „-źmie”.
  2. Hasło germanizm w: Słownik wyrazów obcych, Wydawnictwo Naukowe PWN, wyd. 1995 i nn.
  3. publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Hasło germanizm w: Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.