franciszkanin

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

franciszkanin (język polski)[edytuj]

franciszkanie (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) rel. zakonnik z zakonu założonego przez św. Franciszka z Asyżu; zob. też franciszkanin w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Spotkałem wczoraj franciszkanina, miał na imię Masseo i nosił sandały.
(1.1) Franciszkanie przybyli do Polski w średniowieczu.
składnia:
kolokacje:
(1.1) parafia / nowicjat / postulat franciszkanów • klasztor / kościół Franciszkanów[1]
synonimy:
(1.1) brat mniejszy
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) zakonnik, osoba konsekrowana
hiponimy:
(1.1) minoryta, obserwant, bernardyn, alkantaryn, amadeita
holonimy:
(1.1) zakon, zgromadzenie zakonne
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Franciszek mos, Franciszka ż, Franek mos, Franka ż, franciszkanizm mrz
forma żeńska franciszkanka ż
przym. franciszkański, Frankowy, pofranciszkański
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) pol. Franciszek, od imienia założyciela zakonu św. Franciszka z Asyżu[2]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Porada „zakon franiszkanów, kościół Franciszkanów” w: Poradnia językowa PWN.
  2. Augustyn Gemelli Franciszkanizm, tłum. Walenty Józef Surmacz, Prowincjałat OO. Franciszkanów, Warszawa 1988, ISBN 8385037411, s. 17-42