fabula

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: fabułafábula

fabula (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) gw. (Śląsk Cieszyński)[1] drobiazg
(1.2) gw. (Górny Śląsk)[2] bajka
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.2) niem.[2]
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: drobiazg
(1.2) zobacz listę tłumaczeń w haśle: bajka
źródła:
  1. Słownik gwarowy Śląska Cieszyńskiego, red. Jadwiga Wronicz, Ustroń, Galeria „Na Gojach”, 2010, ISBN 978-83-60551-28-8.
  2. 2,0 2,1 E. Klich, Pokłosie, „Język Polski” nr 1/1914, s. 26.

fabula (język hiszpański)[edytuj]

wymowa:
IPA[fa.ˈβu.la]
znaczenia:

czasownik, forma fleksyjna

(1.1) 3. os. lp (él, ella, usted) czasu teraźniejszego (presente) trybu oznajmującego (indicativo) od fabular
(1.2) 2. os. lp () trybu rozkazującego (imperativo) od fabular
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

fabula (interlingua)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) baśń, bajka
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. fabulista
przym. fabulose
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

fabula (język łaciński)[edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) rozmowa
(1.2) opowiadanie, opowieść
(1.3) bajka, legenda, fikcja
(1.4) gadanina, paplanie[1]
odmiana:
(1) fabul|a, ~ae (deklinacja I)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. fabulor
rzecz. fabulositas ż, fabulator m, fabulatio ż, fabella ż, fabellator m
przym. fabularis, fabulosus, fabularius
związki frazeologiczne:
lupus in fabula
etymologia:
źródłosłów dla ang. fable, franc. fable, irl. fabhal, isl. fabúla, isl. fabúlera, wł. favola, wł. fiaba
uwagi:
źródła:
  1. Alojzy Jougan, Słownik kościelny łacińsko-polski, wydanie V, s. 250, Sandomierz, Wydawnictwo Diecezjalne, 2013, ISBN 978-83-257-0542-8.

fabula (język słowacki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) liter. fabuła[1]
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. fabulárnosť ż, fabulátor m, fabulátorka ż, fabulácia ż
przym. fabulárny, fabulačný, fabulátorský
przysł. fabulačne
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. Hasło fabula w: Slovník súčasného slovenského jazyka A – G, gł. red. Klára Buzássyová i Alexandra Jarošová, Bratysława, Veda, vydavateľstvo Slovenskej akadémie vied, 2006, ISBN 978-80-224-0932-4.