elegancja

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

elegancja (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌɛlɛˈɡãnʦ̑ʲja], AS[elegãncʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.akc. pob. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) dobry smak w ubiorze i zachowaniu
odmiana:
(1.1) blm[1];
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) klasa, styl, wysoki poziom, wysoka kultura, kultura osobista, gracja, szyk, wytworność, wyrafinowanie
antonimy:
(1.1) prostactwo, brak kultury, chamstwo
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. elegant m, elegantka f, elegancik m.-os.
przym. elegancki
przysł. elegancko
związki frazeologiczne:
Francja elegancja
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło elegancja w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.