egzegeta

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

egzegeta (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) jęz. językoznawca zajmujący się egzegezą
(1.2) teol. biblista badający teksty biblijne
(1.3) hist. tłumaczący i komentujący wyrocznie w antycznej Helladzie
(1.4) hist. urzędnik odpowiedzialny za nadzór nad kultem ateńskim
odmiana:
(1.1-4)
przykłady:
(1.2) Na zjazd egzegetów przybyli też bibliści z Litwy.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) naukowiec
(1.2) biblista
(1.4) urzędnik
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. egzegeza ż, egzegetyka ż
forma żeńska egzegetka ż
przym. egzegetyczny
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) łac. exegeta < gr. ἐξηγητήςobjaśniający
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: