doręczycielka

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

doręczycielka (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌdɔrɛ̃n͇ʧ̑ɨˈʨ̑ɛlka], AS[dorẽṇčyćelka], zjawiska fonetyczne: zmięk.udziąs.nazal.asynch. ę akc. pob. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) książk. forma żeńska od: doręczyciel
(1.2) urz. forma żeńska od: doręczyciel (listonosz)
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Czy ty zawsze musisz być doręczycielką złych wieści?
(1.2) Na nieprawidłowości w pracy doręczycielki zwrócił uwagę klient Poczty Polskiej, który nie doczekał się przekazu pieniężnego[1].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) oddawczyni
(1.2) listonoszka
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
zob. doręczyciel
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) dla języków niewyróżniających tu formy żeńskiej zobacz listę tłumaczeń w haśle: doręczyciel
źródła: