detonacja

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

detonacja (język polski)[edytuj]

detonacje (1.1)
wymowa:
wymowa ?/i, IPA[ˌdɛtɔ̃ˈnaʦ̑ʲja], AS[detõnacʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.akc. pob.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) eksplozja materiału wybuchowego połączona z hukiem; zob. też detonacja w Wikipedii
(1.2) spowodowanie detonacji (1.1)
(1.3) chem. reakcja chemiczna przebiegająca wybuchowo[1]
(1.4) mech. nadmiernie szybkie spalanie się mieszanki paliwowej w cylindrze silnika połączone z charakterystycznym stukaniem[2]
odmiana:
(1.1, 1.3-4)
(1.2)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) odgłos / huk detonacji
synonimy:
(1.1) eksplozja, wybuch
(1.2) detonowanie
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. detonowanie n, zdetonowanie n, detonator m
czas. detonować ndk., zdetonować dk.
przym. detonacyjny
związki frazeologiczne:
etymologia:
franc. détonation[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 Hasło detonacja w: Słownik wyrazów obcych, Wydawnictwo Naukowe PWN, wyd. 1995 i nn.
  2. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło detonacja w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.