debiutant

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

debiutant (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) ten kto debiutuje, odbywa swoje pierwsze wystąpienia (w szczególności to jedno pierwsze) w nowej funkcji
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) początkujący, nowicjusz, pot. zielony, żółtodziób; daw. nowak, fryc
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. debiut mrz, debiutowanie n, zadebiutowanie n, debiutanckość ż
forma żeńska debiutantka ż
przym. debiutancki, debiutowy
czas. debiutować ndk., zadebiutować dk.
związki frazeologiczne:
etymologia:
franc. débutant[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło debiutant w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.