jedno

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

jedno (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈjɛdnɔ], AS[i ̯edno] wymowa ?/i
znaczenia:

partykuła

(1.1) daw. jedynie, tylko[1]

liczebnik główny

(2.1) n zob. jeden

zaimek

(3.1) tylko to
(3.2) całość
(3.3) to samo
odmiana:
przykłady:
(1.1) Bo nie maszci zboża inszego pożyteczniejszego, jedno żyto, pszenica, jęczmyk miły a owies.[2]
(2.1) Wyobraź sobie kochana, że w tym placku jest tylko jedno jajko.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) daw. jeno
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
zaprzedać się babie a diabłu - na jedno wychodzi
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Słownik języka polskiego, red. Witold Doroszewski, t. III, s. 369, Państwowe Wydawnictwo Wiedza Powszechna, Warszawa 1958–1969.
  2. Mikołaj Rej, Żywot człowieka poczciwego; pisownia współczesna

jedno (język czeski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

liczebnik, forma fleksyjna

(1.1) forma nijaka liczebnika jeden
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: