czytadło

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

czytadło (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) pot. żart. lektura poczytna ale niskiego lotu
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Nie trać czasu na czytadła, poczytaj trochę ambitnej literatury.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. przeczytanie n, czytnik mrz, czytelnik mos, czytelniczka ż, czytelnia ż, czytacz mos, czytanie n, czytanka ż
czas. czytać ndk.
przym. czytelny, poczytny
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. czytać + -dło
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: