czerwiec

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

czerwiec (język polski)[edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i, IPA[ˈʧ̑ɛrvʲjɛʦ̑], AServʹi ̯ec], zjawiska fonetyczne: zmięk.i → j 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) szósty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego); zob. też czerwiec w Wikipedii
(1.2) ent. owad z nadrodziny pluskwiaków; zob. też czerwce w Wikipedii
(1.3) bot. roślina z rodziny goździkowatych; zob. też czerwiec (roślina) w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) W czerwcu kończy się rok szkolny.
składnia:
kolokacje:
(1.1) w czerwcu; drugi czerwca, drugiego czerwca
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. czerw m, czerwcówka ż
przym. czerwcowy
związki frazeologiczne:
zob. też: przysłowia o miesiącach
etymologia:
od słowa czerw oznaczającego robaka, a to od prasłowiańskiego *čŕvь oznaczającego larwę owadów[1]; inne, dawne nazwy szóstego miesiąca w roku to, za Taszyckim[2]: ugornik, zok, czyrwień, czyrwiec
uwagi:
Niepoprawne jest wyrażenie w miesiącu czerwcu; poprawnie: w czerwcu.
Gdy podajemy datę, używamy wyrazu czerwiec w dopełniaczu, a nie w mianowniku, np. pierwszy czerwca, nie pierwszy czerwiec[3].
zob. też czerwiec w Wikicytatach
zobacz też: styczeńlutymarzeckwiecieńmajczerwieclipiecsierpieńwrzesieńpaździerniklistopadgrudzień
tłumaczenia:
źródła:
  1. Wiesław Boryś, Słownik etymologiczny języka polskiego, s. 96, Kraków, Wydawnictwo Literackie, 2006, ISBN 83-08-03648-1.
  2. rozdział XXIII, Nazwy miesięcy w: Najdawniejsze zabytki języka polskiego, oprac. Witold Taszycki, s. 136-137, Wrocław, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1976.
  3. Jan Miodek, Sienkiewicza 30, mieszkania 5, w: Odpowiednie dać rzeczy słowo. Szkice o współczesnej polszczyźnie, Wrocław 1987.