ciemność

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

ciemność (język polski)[edytuj]

ciemność (1.1) w mieście
wymowa:
IPA[ˈʨ̑ɛ̃mnɔɕʨ̑], ASmność], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) stan, w którym jest brak światła, jasności; zob. też ciemność w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) W sieni panowała ciemność.
składnia:
kolokacje:
(1.1) ciemność istnieje/jest/panuje w czymś/kimś; ciemność otacza/obejmuje coś
synonimy:
(1.1) mrok; przest. ćma
antonimy:
(1.1) jasność
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. ciemnota f, ciemnica f, ciemnia f, zaciemnienie n, ociemniały m, ociemniała f, zaćmienie n, ćma f, Ciemniak mrz, ciemno n, ciemniak mos
czas. ściemniać ndk., ciemnieć ndk.
przym. ciemny, ćmy
przysł. ciemno
tem. słow. ciemno-
związki frazeologiczne:
egipskie ciemnościkimeryjskie ciemnościksiążę ciemności / syn ciemności
etymologia:
uwagi:
(1.1) stosowany w lm w takim samym znaczeniu, co w lp, ale nieco silniejszym odcieniu
tłumaczenia:
źródła: