cielęcina

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

cielęcina (język polski)[edytuj]

cielęcina (1.2)
wymowa:
IPA[ˌʨ̑ɛlɛ̃ɲˈʨ̑ĩna], ASelẽńćĩna], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.asynch. ę akc. pob. ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) spoż. mięso z młodej krowy (cielęcia)
(1.2) kulin. potrawa z cielęciny (1.1)
(1.3) pot. przen. o kimś gapowatym, nierozgarniętym, zwykle w młodym wieku
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Opinię zdrowego mięsa miała wołowina i delikatniejsza cielęcina[1].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) wołowina
hiponimy:
holonimy:
(1.1) cielę
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. cielę n, cielętnik mrz, cielec mzw, Cielętnik mrz, Cielętniki nmos
zdrobn. cielęcinka ż
przym. cielęcy, cielny
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. cielę + -ina
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Andrzej Chwalba (red.), Obyczaje w Polsce : od średniowiecza do czasów współczesnych : praca zbiorowa, 2005, Narodowy Korpus Języka Polskiego.