kalv

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

kalv (język duński)[edytuj]

kalv (1.1)
wymowa:
IPA[ˈkalˀv]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) zool. cielę, cielak
(1.2) cielęca skóra
odmiana:
(1) en kalv, kalven, kalve, kalvene
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.2) kalveskind
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
st.nord. kalfr
uwagi:
źródła:

kalv (język norweski (bokmål))[edytuj]

kalv (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) zool. cielak, cielę
odmiana:
(1.1) en kalv, kalven, kalver, kalvene
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
st.nord. kálfr
uwagi:
źródła:

kalv (język szwedzki)[edytuj]

kalv (1.1)
wymowa:
[kal:v]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) zool. cielę, cielak[1]
(1.2) kulin. cielęcina[1]
odmiana:
(1) en kalv, kalven, kalvar, kalvarna
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.2) kalvkött
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. kalva
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.1) zobacz też: zwierzęta w języku szwedzkim
źródła:
  1. 1,0 1,1 Jacek Kubitsky, Słownik szwedzko-polski, s. 233, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, Natur och Kultur, 1998, ISBN 83-01-12412-1.