Cielętniki

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Cielętniki (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

(1.1) geogr. wieś w Polsce, w województwie dolnośląskim, w gminie Zawonia
(1.2) geogr. wieś w Polsce, w województwie śląskim, w gminie Dąbrowa Zielona

rzeczownik, forma fleksyjna, nazwa własna

(2.1) lm od: Cielętnik
odmiana:
(1.1-2) blp
(2.1) zob. Cielętnik
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) być / bywać / zamieszkać / mieszkać / pomieszkiwać / żyć / pracować / urodzić się / umrzeć / osiedlać się / osiedlić się w Cielętnikach • wyjeżdżać / wyjechać / jechać / dojechać / udać się / wprowadzać się / wprowadzić się do Cielętników • przyjeżdżać / przyjechać / jechać / wyprowadzać się / wyprowadzić się z Cielętników • być / stać się mieszkańcem / mieszkanką Cielętników • mieszkaniec / mieszkanka Cielętników • droga / ulica / plac / dom / budynek / mieszkanie / siedziba w Cielętnikach • pochodzić z Cielętników • przeprowadzać się / przeprowadzić się do Cielętników
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. cielętnik m, cielę n, cielak m, cielaczek m, cielica ż, cieliczka ż, cielęciarnia ż, cielęcina ż, cielenie n, cielność ż, cielec m, ocielenie n, Cielętnik m
czas. cielić się ndk., ocielić się dk.
przym. cielęcy, cielny
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) pol. cielętnik
uwagi:
(1.1) zob. też Cielętniki w Wikipedii
tłumaczenia:
źródła: