brylować

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

brylować (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

czasownik

(1.1) wyróżniać się czymś i być przedmiotem powszechnego podziwu
odmiana:
przykłady:
(1.1) Tyrmand potrzebował kibiców, potrzebował tłumu, w którym mógłby brylować, uważa Sierpiński[1].
(1.1) Przystupa przełożyła go na talerz i podała, potem polecono jej bawić dzieci w kącie salonu, by Hyra, umościwszy się na kanapie, mogła brylować, a mąż uwijać przy wódce i kieliszkach[2].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) błyszczeć, popisywać się
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. brylowanie n
związki frazeologiczne:
etymologia:
franc. briller
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Mariusz Urbanek, Zły Tyrmand, 1992, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
  2. Grażyna Plebanek, Przystupa, 2007, Narodowy Korpus Języka Polskiego.