Przejdź do zawartości

bow

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
bow (2.1)
bow (2.2)
woman with a bow (2.3)
bow (2.4)
bow (2.5)
wymowa:
(1.1-2, 2.1-2)
IPA: /baʊ/
wymowa brytyjska
wymowa amerykańska
(1.3, 2.3-5)
bryt. IPA: /bəʊ/
amer. IPA: /boʊ/
wymowa brytyjska
wymowa amerykańska
homofon: beau
znaczenia:

czasownik

(1.1) ukłonić się, pokłonić się, pochylić, ugiąć się
(1.2) akceptować, przychylać się do czegoś
(1.3) muz. prowadzić smyczek

rzeczownik policzalny

(2.1) ukłon
(2.2) mar. dziób
(2.3) łuk
(2.4) kokarda
(2.5) muz. smyczek[1]
odmiana:
(2.1-5) lp bow; lm bows
przykłady:
(1.1) Girls take hold of the skirts; boys place the hands akimbo, bend forward from the waist, and bow.[2]Dziewczynki przytrzymują spódniczki; chłopcy trzymają dłonie pod boki, pochylają się do przodu w pasie i kłaniają.
(2.3) Bows and arrows were used in fighting and hunting.Łuki i strzały były używane do walki oraz polowania.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
(2.2) stern
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. bowman, bowyer
przym. bowed, unbowed
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. Danuta Gwizdalanka, Słowniczek oznaczeń i skrótów muzycznych, Polskie Wydawnictwo Muzyczne, Kraków 2014, ISBN 9788322405512.
  2. Lydia Clark: Physical Training for the Elementary Schools: Gymnastics, Games, and Rhythmic Plays, str. 66. 1921
bow (1.1)
zapisy w ortografiach alternatywnych:
bōv
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) kobieta[1]
(1.2) żona[1][2]
(1.3) żart. baba
(1.4) roln. babka (ze snopków zboża)
odmiana:
(1.1-2) lp bow; lm bowa
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. bowyś
przysł. bowyś
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. 1 2 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Słownik języka wilamowskiego w: Józef Gara, Zbiór wierszy o wilamowskich obrzędach i obyczajach oraz Słownik języka wilamowskiego, Stowarzyszenie Na Rzecz Zachowania Dziedzictwa Kulturowego Miasta Wilamowice „Wilamowianie”, Bielsko-Biała 2004, ISBN 83-914917-8-1.
  2. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Józef Latosiński, Monografia miasteczka Wilamowic: na podstawie źródeł autentycznych: z ilustracyami i mapką, Drukarnia Literacka pod zarządem L. K. Górskiego, Kraków 1909, s. 319.