fight

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

fight (język angielski)[edytuj]

fight (2.1)
wymowa:
enPR: fīt, IPA/faɪt/, SAMPA/faIt/
wymowa amerykańska ?/i
znaczenia:

czasownik

(1.1) walczyć
(1.2) zwalczać

rzeczownik

(2.1) walka
odmiana:
(1) fight, fought, fought; he fights, be fighting
(2) lm fights
przykłady:
(1.1) Leave the country, if you are too yellow to fight.Wyjedźcie z kraju, jeżeli jesteście zbyt tchórzliwi, by walczyć.
(2.1) The referee stopped the fight of the players.Sędzia zakończył bójkę graczy.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. fighting, fighter
przym. fighting
czas. fight back, fight down, fight off, fight out
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) st.ang. feohtan
uwagi:
zobacz też: Aneks:Język angielski - czasowniki nieregularne
źródła: