borsuk

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

borsuk (język polski)[edytuj]

borsuk (1.1)
wymowa:
IPA[ˈbɔrsuk], AS[borsuk] wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) zool. ssak drapieżny z rodziny kunowatych; zob. też borsuk w Wikipedii

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(2.1) książk. przen. człowiek ponury, skryty, lubiący samotność[1]
odmiana:
(1.1)
(2.1)
przykłady:
(1.1) Z sierści borsuka wyrabiano dawniej pędzle.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) jaźwiec
(2.1) dzik, samotnik, odludek, pustelnik
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) drapieżnik, ssak
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. borsuczę n, borsukowatość f
forma żeńska borsuczyca f
przym. borsukowy, borsuczy, borsukowaty
związki frazeologiczne:
etymologia:
ukr. борсук[2] < tur. porsuk[3]
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Ssaki
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło borsuk w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  3. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło borsuk w: Aleksander Brückner, Słownik etymologiczny języka polskiego, Kraków, Krakowska Spółka Wydawnicza, 1927.

borsuk (język słowacki)[edytuj]

borsuk (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski żywotny

(1.1) zool. borsuk
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) jazvec
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. borsučí
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: