drapieżnik

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

drapieżnik (język polski)[edytuj]

drapieżnik (1.1)
wymowa:
IPA[draˈpʲjɛʒʲɲik], AS[drapʹi ̯ežʹńik], zjawiska fonetyczne: zmięk. i → j   wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) zool.  zwierzę żywiące się mięsem swoich ofiar lub podebranych zwłok innemu drapieżnikowi (z tego samego lub innego gatunku) dzięki pozycji w stadzie, sile lub sprytowi
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Dzięcioł należy do drapieżników, jawnie napadających na swą zdobycz.[1]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) drapieżca
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  drapieżca m , drapieżnica f , drapieżność f , drapieżnictwo n 
przym.  drapieżny, drapieżczy
przysł.  drapieżnie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. A. Dygasiński: Wilk