bochen

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

bochen (język polski)[edytuj]

bochny (1.1)
wymowa:
IPA[ˈbɔxɛ̃n], AS[boχẽn], zjawiska fonetyczne: nazal. ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) jeden chleb
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Dopiero tam większość mieszkańców mogła zjeść po kawałku z rekordowego bochna. – W Siewierzu istnieje tradycja pieczenia chleba foremkowego[1].
składnia:
kolokacje:
(1.1) bochen chleba
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. bochenek m
związki frazeologiczne:
etymologia:
st.pol. bochniec < śwn. vochenz lub śwn. vochenze < pragerm. fochenza[2]
por. wł. focaccia[2]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. ps, Trybuna Śląska, 21/10/2002, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
  2. 2,0 2,1 Roman Zawiliński, Streszczenie „Prac Filologicznych”, „Poradnik Językowy” nr 3/1908, s. 46.