bister

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

bister (język słoweński)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) czysty, jasny[1]
(1.2) bystry, inteligentny[1]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. bistrica ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
prasł. *bystr → „czysty”, „jasny”, „wyraźny
uwagi:
źródła:
  1. 1,0 1,1 Nina Snoj, Slovene Dictionary and Phrasebook, str. 32

bister (język szwedzki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) brunatna farba z sadzy

przymiotnik

(2.1) (o osobach, zachowaniu itp.) surowy, ostry, szorstki, cierpki
(2.2) (o warunkach) ciężki, srogi, ostry, twardy, surowy, dojmujący
(2.3) poważny, ponury, posępny, przygnębiający
odmiana:
(1.1) ett bister, bistret, blm
(2) bister, bistert, bistra; st. wyższy bistrare; st. najwyższy bistrast
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(2.1) bister minsurowa minabister uppsynsurowy wyraz twarzybistert leendecierpki uśmiechbister kritikostra krytyka
(2.2) bister vinterostra zimabister kyladojmujące zimnobistra tiderciężkie czasyden bistra verklighetentwarda rzeczywistośćden bistra sanningenbezlitosna prawda
synonimy:
(2.1) kärv, barsk, amper, skarp
(2.2) hård, sträng, bitande
(2.3) allvarlig, dyster, faslig, gruvlig
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przysł. bistert
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: