brunatny

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

brunatny (język polski)[edytuj]

brunatny (1.1)
brunatni (1.2)
wymowa:
IPA[brũˈnatnɨ], AS[brũnatny], zjawiska fonetyczne: nazal. wymowa ?/i
znaczenia:

przymiotnik jakościowy

(1.1) mający kolor ciemnobrązowy
(1.2) przen. zob. hitlerowski, faszystowski
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Wtem, gdy już był na pierwszym piętrze, otoczyło go kilku ludzi w brunatnych opończach, którymi zasłaniali kaftany w czarne i białe pasy.[1]
(1.2) Po opanowaniu Czechosłowacji dyplomacja brunatna rozwinęła ożywioną działalność na szerokim froncie.[2]
składnia:
kolokacje:
(1.1) czerwonobrunatnyczerwono-brunatnypłowobrunatnyrdzawobrunatnybrunatno-białybrunatnoceglastybrunatnoczarnybrunatno-czarnybrunatnoczerwonybrunatnopopielatybrunatnorudybrunatnoszarybrunatnożółtyniedźwiedź brunatnywęgiel brunatny • brunatny kolor
(1.2) brunatna ideologia / organizacja / przeszłość / rewolucja / prasa
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) brązowy
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. brunatność f, brunatnienie n, brunet m, brunetka f
czas. brunatnieć ndk.
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) śwn. brūnātciemna tkanina[3][4]
(1.2) od „brunatnych koszul”, potocznej nazwy oddziałów szturmowych NSDAP
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Kolory
tłumaczenia:
źródła:
  1. Bolesław Prus Faraon
  2. W obliczu wojny: z prasy polskiej 1939 roku, miesięcznik „Znak”, 337/1984, s. 77
  3. Słownik zapożyczeń niemieckich w polszczyźnie, red. Marek Łaziński, s. 39, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2008, ISBN 978-83-01-15588-9.
  4. hasło brunatny w: Aleksander Brückner, Słownik etymologiczny języka polskiego, Kraków, Krakowska Spółka Wydawnicza, 1927.